(Pedro) Pero Tafur

Pedro Tafur (1410, Cordoba - 1487), İspanyol gezgin.

Soylu bir aileden olan Tafur, 1435'in sonlarına doğru akrabası Dob Enrique de Guzman'ın peşine takılarak Cebelitarık kuşatmasına katıldı. Saldırı sonuçsuz kalıp Guzman hayatını yitirince Tafur denizyoluyla Cenova'ya ve oradan da Roma'ya gitti. Burada Kudüs'e hacca gitmeye karar verdi ve Mayıs 1436'da Venedik'ten hac gemisine binerek Mora ve Girit yoluyla Filistin'e vardı. Kudüs'ü ziyaret ettikten sonra Mısır'a gitti. Orada bir yıl kaldıktan sonra 24 Kasım 1437'de Konstantinopolis'e (İstanbul) vardı. Burada imparator tarafından kabul edildikten sonra kentte bulunan Cenevizlilerle ilişki kurdu ve onlarla Edirne'ye, II. Murad'ın yanına gitti. Konstantinopolis'e döndükten sonra bu defa denizden Trabzon yolculuğuna çıktı. Oradan Kefe'ye uğradı ve Ceneviz kolonisi Pera'ya (Galata) döndü. Burada iki ay kaldıktan sonra Bursa'ya giden Tafur, Konstantinopolis'ten gemiye binerek 22 Mayıs 1438'de Venedik'e vardı.

Tafur'un, Konstantinopolis'ten hareketle yapmış olduğu Edirne, Trabzon, Kefe ve Bursa yolculukları, Osmanlı Devleti'nin bu yerleri kendi idaresi altında birleştirmeden birkaç yıl önce, özellikle Cenevizlilerin yürüttüğü ticaret ağlarıyla nasıl birbirlerine bağlı olduklarını gösterir. Bu dönemde Konstantinopolis, konumu itibariyle zorunlu bir uğrak yeri olmasına rağmen, politik ve ekonomik önemini yitirmişti.

Tafur, şehirde özellikle bilinen yerleri, Ayasofya ve Hipodromu anlatır. Ayasofya'nın önünde çarşılar vardır ve burada şarap, ekmek ve deniz ürünleri satılır, bu sonuncuların arasında özellikle istiridye ve diğer kabuklular vardır çünkü Bizanslılar bunlara özellikle meraklıdır. Çarşı meydanlarında bulunan büyük taş masalarda, zengin ve fakirler birlikte bunları yerler. Diğer kiliselere gelince, yandıktan sonra bir daha onarılmamış Blahernai'den ve bir erkek manastırı olan Pantokrator'dan söz edilir. Büyük imparator sarayı (Bukoleon) yarı harabe halindedir. Kent yer yer iskan edilmiştir ve nüfusun çoğu deniz kıyısında toplanmıştır. Buna karşılık Pera (Galata) çok daha düzenlidir. 2,000 nüfuslu olan kentte binalar Cenova'dakiler gibi yüksektir. Para ve mal alışverişinin yapıldığı bir loncası vardır. Nüfus çoğunluğunun Rum olmasına ağmen yönetim Cenevizlilerin elindedir.

Tafur'u seyahat anıları 4 yüzyıl boyunca yazma halinde kaldıktan sonra 1874'te Andanças é viajes de Pero Tafur por diversas pares del mundo avidos, adıyla Madrid'de yayımlandı. 1926'da Londra'da yayımlanan bir İngilizce çeviri vardır.

Alaeddin Parmaksız E. Tümgeneral

1951 yılında Karaman Ermanak kazasında doğdu. İlk ve orta öğrenimini orada tamamladı. Liseyi Edirne'de
okudu. 1970 yılında Kara Harp Okulu'na girdi. 1973 yılında Kara Harp Okulu'ndan, 1974 yılında Piyade Okulu'ndan mezun oldu. 1975 ylında Komando İhtisas Kursu'nu bitirdi. 1980-1982 yıllarında Kara Harp Akademisini bitirdi. 1992-1993 yılında NATO savunma kolejini, 1996 yılında Silahlı Kuvvetler Akademisi'ni
bitirdi.

1974-1980 yıllarınada çeşitli birliklerde takım ve bölük komutanlığı yatıktan sonra 1980 yılında Kara Harp
Akademisi'ne girdi.

1982-1984 yıllarında Kıbrıs'ta,
1984-1990 yıllarında Generkurmak Karargahı Harekat Başkanlığı'nda proje subaylığı,
1990-1992 Hakkari'de Dağ ve Komando Tabur Komutanı,
1992-1993 Genelkurmay Karargahı Anlaşmaları İzleme Şubesi'nde proje subaylığı,
1993-1995 Güney Kore Askeri ateşeliği,
1995-1996 Dağ ve Komando Okulu ve Eğitim Merkez Komutanlığı Kurmay Başkanı ve Azerbeycan 887 Tugay Eğitim Komutanlığı,
1996-1997 Kara Kuvvetleri Psikolojik Harekat Şube Müdürlüğü,
1997-1999 Gökçeada 5. Komando Alay Komutanlığı görevlerinde bulundu.
1999 yılında Tuğgeneralliğe terfi etti.
1999-2001 Hakkari Dağ ve Komando Tugay Komutanlığı,
2001-2003 Edremit 19. P. Tug. Komutanlığı,
2003 Tümgeneralliğe terfi ve Genelkurmay İstihbarat ve İstihbarata Karşı Koyma Daire Başkanlığı görevlerinde bulundu. 2004 yılında Tümgeneral rütbesindeyken istifa ederek emekli oldu. Halen BÜYÜK ANADOLU HAREKETİ DERNEĞİ kurucu başkanı ve Türkiyem Topluluğu yürütme kurulu üyesi olarak görev yapmaktadır.

Evli ve iki erkek çocuk babasıdır.

Ataol Behramoğlu

1942 Yılında Çatalca'da doğdu, Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Rus Dili ve Edebiyatı Bölümü'nü bitirdi. İstanbul şehir Tiyatroları'nda dramaturg olarak görev aldı. Bir süre İngiltere, Fransa ve Sovyetler Birliği’nde yaşadı.

İlk şiiri 1960 yılında Varlık dergisinde yayımlandı. şiir ve edebiyatta bir ekol yaratmak amacıyla önce Yeni Gerçek adlı edebiyat dergisini, ardından ismet Özel ile birlikte Halkın Dostları dergisini kurdu. Daha sonra kardeşi Nihat Behram ile Militan adlı sanat dergisini çıkardı.

Bu dergilerde birçok yazar ve şairin tanıtılmasına önayak oldu.

Asya Afrika Yazarlar Birliği Lotus Ödülü'nü 1981 yılında kazandı. Son yüzyıl Büyük Türk şiiri Antolojisi’ni (1988) hazırladı. Rus edebiyatından birçok eseri Türkçe’ye kazandırdı.

ESERLERİ:

Bir Ermeni General (1965), Bir Gün Mutlaka (1970), Yolculuk, Özlem, Cesaret ve Kavga Şiirleri (1974), Ne Yağmur Ne Şiirler (1960), Kuşatmada (1978), Mustafa Suphi Destanı (1979), Dörtlükler (1980, ilavelerle yeniden basım 1983), Şiirler (1959-1982), İyi bir Yurttaş Aranıyor (1983), Kızıma Mektuplar (1987), Eski Nisan (1987), Türkiye Üzgün Yurdum, Güzel Yurdum (1985), Bebeklerin Ulusu Yok (1988), Sevgilimsin (1993).

Düzyazı Kitapları:

Yaşayan Bir Şiir (1986), iki Ateş Arasında (1989), Melankolik Gözyaşları (1990), Nazım’a Bir Güz Çelengi (1990), Şiirin Dili-Ana Dil (1995).

Antolojileri:

Son Yüzyıl Büyük Türk Şiiri Antolojisi (1988), Dünya Şiiri Antolojisi (1997 - son baskı 2008)

Çocuk Kitabı:

Yiğitler Yiğidi ve Uçan At Masalı (1990).

Diğer Kitapları:

Aziz Nesin’li Fotoğraflar (1995), Başka Gökler Altında (1996), Kardeş Türküler (1981), Lozan (1992), Genç Bir Şairden Genç Bir Şaire Mektuplar (1995), Şiirin Kanadında Mektuplar (1997).

Cemal Şener

Cemal şener (1951)-Erzincan merkez-güllüce köyü doğumlu. İlk, orta ve lise öğrenimini erzincan´da tamamladı. Daha sonra İstanbul üniversitesi, edebiyat fakültesi sosyal antropoloji bölümü´nde “Erzincan´ın demografik yapısı” tezi ile lisans, iktisat fakültesi siyaset bilimi´nde “çerkez ethem olayı” tezi ile yüksek lisans yaptı. Alevilik olayı'nı doktara çalışması olarak sürdürürken, siyasal bilimler fakültesi´ndeki görevinden yök nedeni ile 1983´te ayrıldı. Türkiye´nin toplumsal yapısı ile ilgili çalışmalarını sürdürmektedir ve çok sayıda yayınlanmış eseri bulunmaktadır.